Έχει βραβευτεί για την καινοτόμο μέθοδο διδασκαλίας «Παίζουμε βιβλίο». Ο διεθνής οργανισμός AKS της έχει απονείμει το βραβείο «Εκπαιδευτικός της χρονιάς», ενώ έχει επίσης κερδίσει το βραβείο “The Freedom Through Literacy Award”  από το Judith’s Reading Room. Η νηπιαγωγός Βίκυ Ξανθοπούλου μοιράζεται τη δική της ιστορία και γίνεται η έμπνευσή μας για τη νέα σχολική χρονιά!

 

Θα ήθελα να θυμηθείτε μία δική σας παιδική ανάμνηση από το νηπιαγωγείο.

Τις περισσότερες αναμνήσεις από τα σχολικά μου χρόνια τις έχω από το νηπιαγωγείο. Η πιο έντονη είναι η ίδια η νηπιαγωγός μου που μόνο αγάπη είχε για όλους τους μαθητές και ακόμη θυμάμαι το χαμόγελό της και το άρωμά της. Μάλιστα κατάφερα να τη βρω μετά από 37 χρόνια. Είναι η Βασιλική Τσουρέκη.

Ποια ήταν η αγαπημένη σας δασκάλα και τι θυμάστε από εκείνη;

Είναι η φιλόλογος που είχα στην Α’ Λυκείου, η Διαλεχτή Ταουκτσή, η καθηγήτρια γλωσσολογίας στο πανεπιστήμιο και τώρα Αντιπρυτάνισσα Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Φοιτητικής Μέριμνας στο Δ.Π.Θ., Ζωή Γαβριηλίδου και ο καθηγητής του Δ.Π.Θ. που μου δίδαξε ψυχοκινητική στο πανεπιστήμιο, ο Αντώνης Καμπάς. Είναι άνθρωποι που με ενέπνευσαν να αγαπώ τη μάθηση. Είναι άνθρωποι με αξίες και πρότυπο Δασκάλου για μένα. Κάθε μέρα που μπαίνω στην τάξη νιώθω ότι είναι εκεί μαζί μου, μου κρατάνε το χέρι, με καθοδηγούν, είναι δίπλα μου και νιώθουν περηφάνια.

Πώς αποφασίσατε να γίνετε νηπιαγωγός;

Η επιλογή ήταν τυχαία λόγω μηχανογραφικού! Από έφηβη ήμουν σίγουρη ότι θα ακολουθούσα κάποια κοινωνική επιστήμη λόγω ιδιοσυγκρασίας, αλλά ποτέ δεν είχα κατασταλάξει. Πλέον δε θα μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου να εκφράζεται μέσα από κάποιο άλλο επάγγελμα.

Θα ήθελα να θυμηθείτε και να μοιραστείτε μαζί μας την πρώτη σας «τάξη».

Η πρώτη μου τάξη, πριν ακόμη υπηρετήσω τη δημόσια εκπαίδευση, ήταν σε ένα κέντρο μέριμνας για παιδιά με ειδικές ανάγκες στην πόλη της Καβάλας. Είναι από τις πιο δυνατές εμπειρίες που είχα ως άνθρωπος.

Διάβασα πως αποτελεί συνειδητή επιλογή σας η διδασκαλία σε δυσπρόσιτα μέρη. Πείτε μου γι’ αυτό.

Είναι λειτούργημα το «επάγγελμα» του δασκάλου. Και περισσότερο από ένα αστικό κέντρο τα παιδιά που ζουν σε ένα δυσπρόσιτο μέρος έχουν ανάγκη το δάσκαλο. Και ειλικρινά σας το λέω ότι πάντα πήγαινα με χαρά όπου με τοποθετούσε το Υπουργείο. Το θεωρούσα ηθική υποχρέωση.

Τα τελευταία χρόνια είστε δασκάλα στο διθέσιο ολοήμερο νηπιαγωγείο του χωριού Ποταμιά. Περιγράψτε μας μία τυπική σας ημέρα στο σχολείο.

Χαίρομαι πολύ κάθε φορά που βάζω το κλειδί στην πόρτα και μπαίνω στο σχολείο. Νιώθω ότι αναπνέω, παίρνω ζωή και ενέργεια από τα παιδιά και τις συναδέρφους που εκτιμώ και αγαπώ.

Κάθε μέρα στο νηπιαγωγείο είναι μια καινούρια περιπέτεια! Τόσο διαφορετική και τόσο έντονη! Μου είναι δύσκολο να περιγράψω μία συγκεκριμένη.  Σίγουρα η καθημερινότητά μας έχει πολύ γέλιο, πολλή χαρά και πολύ παιχνίδι. Είναι μια πρόκληση!

Ποιο είναι το πιο συναρπαστικό και ποιο το πιο απαιτητικό κομμάτι στη δουλειά σας σε ένα τόσο μικρό και δυσπρόσιτο μέρος;

Το πιο συναρπαστικό σε κάθε τάξη πιστεύω είναι πως από τον πρώτο κιόλας μήνα παιδιά που προέρχονται από διαφορετικές οικογένειες, με μοναδικές καταβολές το καθένα, γίνονται ομάδα και λειτουργούν αρμονικά με κοινές αξίες και πρότυπα. Είναι απαιτητικό, αλλά και συναρπαστικό ταυτόχρονα!

Θα ήθελα να θυμηθείτε τη μέρα που σας ανακοίνωσαν πως θα βραβευτείτε ως «Εκπαιδευτικός της χρονιάς» από τον διεθνή οργανισμό AKS. Ποιο ήταν το πρώτο άτομο το οποίο ενημερώσατε;

Ήμουν στο σχολείο, όταν έλαβα το μέιλ από τον οργανισμό. Η συνάδερφός μου, η Δήμητρα Γούτα, ήταν η πρώτη που το μοιράστηκα. Μαζί πορευόμαστε τόσα χρόνια και μοιραζόμαστε τα πάντα με σεβασμό. Δε θα μπορούσα να μην το μοιραστώ μαζί της!

Αφορμή για τη βράβευση ήταν η  καινοτόμος μέθοδος διδασκαλίας που εφαρμόζετε «Παίζουμε βιβλίο;». Μιλήστε μας γι’ αυτή.

Πιστεύω όσο τίποτε άλλο ότι η λογοτεχνία μπορεί να μεταμορφώσει προς το καλύτερο τη ζωή ενός ανθρώπου, πόσω μάλλον ενός παιδιού. Και σε συνδυασμό με σύγχρονες μεθόδους μάθησης μπορεί η μαθησιακή εμπειρία να είναι απόλαυση και να έχει ουσιαστικό αποτέλεσμα, που για μένα δεν είναι άλλο από το παιδιά να γίνουν άνθρωποι με αξίες και άνθρωποι που σέβονται τον άνθρωπο.

Το «Παίζουμε βιβλίο;» είναι αναγνωστικές εμψυχώσεις, πρότζεκτς που στο κέντρο τους βρίσκεται το λογοτεχνικό βιβλίο, αλλά αφορμή είναι τα βιώματα, οι εμπειρίες και οι ανάγκες των παιδιών. Το παιχνίδι κυριαρχεί σε όλες του τις μορφές και η μάθηση εξελίσσεται από τις ιδέες και την ενεργό δράση των παιδιών. Κι αυτό τους κάνει να νιώθουν απίστευτη χαρά και ικανοποίηση, γιατί στην πράξη συνειδητοποιούν και βιώνουν ότι ο λόγος τους είναι σημαντικός και τα ίδια είναι σημαντικά.

Θα ήθελα να μοιραστείτε μαζί μας την ιστορία ενός μαθητή σας που «έπαιξε βιβλίο» και σας έκανε να νιώσετε δικαιωμένη για τη μέθοδό σας.

Πραγματικά πίσω από κάθε πρότζεκτ κρύβεται η ιστορία ενός μαθητή μου. όλες οι ιστορίες είναι σημαντικές και όλα τα πρότζεκτ μια δυνατή εμπειρία, που τη θυμάμαι με λεπτομέρεια κι εγώ και τα ίδια τα παιδιά. Για όλα τα παιδιά μου νιώθω δικαιωμένη, για όλα είμαι περήφανη.

Έχετε επίσης βραβευτεί με το  The Freedom Through Literacy Award,  από το Judith’s Reading Room. Τι είναι αυτό που σας κάνει να νιώθετε περισσότερο περήφανη γι’ αυτές τις διακρίσεις;

Προσωπικά νιώθω δικαιωμένη. Είναι πολύ σημαντικό να αναγνωρίζεται η δουλειά σου και πόσω μάλλον διεθνώς. Είναι συγκινητικό να αναγνωρίζεται αυτό που έχεις ονειρευτεί, αυτό που θεωρείς ιδανικό για την εκπαίδευση και έχεις επενδύσει όλη σου τη γνώση, την ενέργεια και την αγάπη. Πραγματικά σου δίνει δύναμη να συνεχίσεις.

Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει, τελικά, η βιωματική μάθηση και πόσο εφικτό είναι να ενταχθεί στα ελληνικά σχολεία;

Πιστεύω στη βιωματική μάθηση. Ό,τι θυμόμαστε, ό,τι έχουμε μάθει προέρχεται από δυνατές εμπειρίες. Και το σχολείο οφείλει να προσφέρει δυνατές εμπειρίες μάθησης. Τα παιδιά έχουν ενεργό ρόλο να επιλέγουν τις εμπειρίες μάθησης κι αυτό από μόνο του είναι κίνητρο για μάθηση. Και πιστέψτε με είναι πολλοί οι συνάδερφοι που εφαρμόζουν τη βιωματική μέθοδο και χρησιμοποιούν το παιχνίδι ως εργαλείο μάθησης.

Η φετινή σχολική χρονιά είναι, αναμφισβήτητα, η πιο περίεργη για όλους μας. Ποια θα ήταν η συμβουλή που θα δίνατε στους γονείς που θα στείλουν πρώτη φορά το παιδί τους στο νηπιαγωγείο;

Τα παιδιά πρέπει να γυρίσουν στο σχολείο. Το σχολείο είναι ο φυσικός τους χώρος. Με πολλή αγάπη και συγκίνηση το λέω αυτό. Και στη συγκεκριμένη δύσκολη περίοδο οι γονείς είτε στέλνουν για πρώτη φορά το παιδί τους στο σχολείο, είτε όχι πρέπει να εμπιστευτούν τα παιδιά τους και πρέπει να εμπιστευτούν τους δασκάλους. Και όλα θα πάνε καλά!

Ποιο είναι το σπουδαιότερο μάθημα που έχετε μάθει από τους μαθητές σας;

Να ακούω τους ανθρώπους και να σέβομαι τη μοναδικότητά τους.

Θα ήθελα να μοιραστείτε μαζί μας το πιο τρελό σας όνειρο που θέλετε οπωσδήποτε να πραγματοποιηθεί τα επόμενα χρόνια.

Να ταξιδέψω αν όχι σε όλον τον κόσμο, τουλάχιστον σε πολλά μέρη του κόσμου. Αλλά πάνω απ’ όλα να είμαστε όλοι υγιείς και στο σώμα και στο μυαλό.

 

Διαβάστε επίσης: 

Πρώτη φορά νηπιαγωγείο: οδηγός επιβίωσης για γονείς



Εγγραφείτε στο Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter

Για ακόμα περισσότερες KIDOTmou ιδέες για το παιδί και όλη την οικογένεια!

Έχετε εγγραφεί επιτυχώς! Σας ευχαριστούμε πολύ!