Ο Σάββας Πούμπουρας έχει γεννηθεί στις 7 Δεκεμβρίου 1980 και ζει στην Αθήνα. Είναι παρουσιαστής, ραδιοφωνικός παραγωγός, επιχειρηματίας και ηθοποιός ενώ από τον Ιανουάριο βρίσκεται στους τηλεοπτικούς μας δέκτες μέσω της εκπομπής του ANT1 “BEST FRIEND’S FEAR”. Σε αυτή «υποδέχεται» μερικούς ανυποψίαστους φίλους που έρχονται αντιμέτωποι με κινηματογραφικά στημένες φάρσες όπου το παράδοξο και το τρομακτικό γίνονται πραγματικότητα!

Τη σεζόν 2018-2019 παρουσιάζει το “Nomads Μαδαγασκάρη” στο ΑΝΤ1 μαζί με τον Γιώργο Λέντζα ενώ στο παρελθόν έχει συμμετάσχει σε πολλές ακόμη τηλεοπτικές παραγωγές όπως η εκπομπή “Μες στην καλή χαρά”, “Πλάκα κάνεις”, “Ελλάδα Σ’αγαπώ”, “Οικογένεια της Συμφοράς”, “Σπίτι μου, Σπιτάκι μου” και “Blind Taste”.

Τέλος έχει συμμετάσχει στο show του ANT1 “Dancing with the stars” αλλά και στη σειρά του ANT1 “Κάρμα”.

Από τον Ιούλιο του 2017 είναι παντρεμένος με την αγαπημένη του Αρετή Θεοχαρίδη ενώ τον περασμένο Δεκέμβριο υποδέχτηκαν την κόρη τους.

 

 

Πώς είναι η ζωή από τη γέννηση της μικρής και μετά;

 

Όλα τα μωρά έχουν τα θέματα και τις δυσκολίες τους αλλά όλη αυτή η νέα συνθήκη ενισχύει την υπομονή σου. Όλο αυτό που συμβαίνει είναι καλύτερο από οτιδήποτε άλλο.

 

Εσύ σαν άνθρωπος είχες υπομονή ή νιώθεις ότι τώρα «χτίζεις» υπομονή;

 

Η αλήθεια είναι ότι ήμουν ανυπόμονος στη ζωή μου αλλά το πρώτο χαστούκι το δέχτηκα στον στρατό. Νομίζω ότι η υπομονή ξεκινάει και χτίζεται για έναν άντρα εκεί. Είναι ο χώρος στον οποίο δέχεσαι κάποιες εντολές, οι οποίες δεν μπορείς να καταλάβεις με ποιον τρόπο ακριβώς θα σου φανούν χρήσιμες μελλοντικά. Αν μάθεις, και μπορείς, να πειθαρχείς σε μικρά πράγματα τότε μπορείς και σε μεγαλύτερα.

Εξελίχτηκα, λοιπόν, με τα χρόνια και έφτασα σ’ ένα σημείο στο οποίο ζήτησα το παιδί και ήξερα ότι είμαι έτοιμος να κάνω και την υπομονή που χρειάζεται για να το μεγαλώσω.

 

Πώς έχει διαμορφωθεί η ρουτίνα με το παιδί πλέον;

 

Γενικά είμαι από τους πατεράδες που βοηθάω. Μετά τον πανικό των τριών πρώτων ημερών σχετικά με τον τρόπο που πιάνεις, που αλλάζεις το παιδί, έχουμε φτάσει σ’ ένα σημείο στο οποίο όλα γίνονται λίγο πιο αυτοματοποιημένα, πιο γρήγορα και πιο ανώδυνα για το μωρό. Το παιδί είναι πολύ μικρό ακόμη, 50 ημερών, αλλά ξέρουμε ότι σίγουρα η ώρα που θα ξυπνήσει το βράδυ είναι γύρω στις 4:00, επομένως το πρωί στις 7:30 πρέπει να ξυπνήσει για το γάλα της. Έχουμε καταλάβει αρκετά έντονα ότι το «δίωρο της σειρήνας» είναι στις 20:00 – 22:00 το βράδυ. Αλλά έχουμε διαμορφώσει και στατιστικά στοιχεία για τις πάνες που χρειαζόμαστε ημερησίως, είναι γύρω στις 6-10.

 

Ποια είναι η αγαπημένη σου στιγμή με την μικρή;

 

Αυτό που δεν αλλάζω με τίποτα είναι όταν μετά το φαγητό της την παίρνω μέχρι να ρευτεί και ξαπλώνουμε μαζί. Στο τέλος την παίρνει ο ύπνος πάνω μου.

Στην αρχή βέβαια έκανα και όλα τα αλλάγματα της πάνας γιατί τη στιγμή που είναι στην αλλαξιέρα η μικρή ηρεμεί και της αρέσει πολύ να κοιτάζει τριγύρω και να περιεργάζεται τον χώρο. Το αποτέλεσμα είναι να καθόμαστε για ώρες εκεί. Τώρα πλέον έχω περιορίσει τη βοήθεια μου στα αλλάγματα στο 20-30% καθώς το άλλαγμα είναι η στιγμή της μητέρας με το παιδί και δεν πρέπει ο άντρας να πάρει το ρόλο της και να ασχολείται αποκλειστικά αυτός με αυτή τη διαδικασία.

 

Ποια στιγμή της ημέρας θα χαρακτήριζες ως πιο δύσκολη;

 

Είναι το «δίωρο της σειρήνας» το βράδυ. Ξέρω πώς να το αντιμετωπίσω στιγμιαία γιατί την παίρνω στα χέρια μου και της τραγουδάω. Ωστόσο πλέον έχει ξεπεράσει τα 4.300γρ. και το να κρατάς ένα μωρό δύο ώρες είναι και τρομερά επίπονο. Έχεις πόνους στην πλάτη, τα χέρια…

 

Είτε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης  είτε τώρα υπάρχουν κάποιοι περιορισμοί που έχεις θέσει στον εαυτό σου και έχεις πει ότι: “ Εγώ σαν πατέρας δεν θα ήθελα ποτέ να…”;

 

Έχω θέσει μόνο κάποιους βασικούς πυλώνες σχετικά με την ανατροφή της οι οποίοι έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι θέλω να μεγαλώσω ένα ανεξάρτητο παιδί. Θα της επιτρέψω δηλαδή να φάει μόνη της, να κοιμηθεί χαμηλά στο πάτωμα ακολουθώντας τις υποδείξεις της μοντεσσοριανής αγωγής.

Το μόνο που είχα πει ότι δεν θα κάνω και τελικά δεν το ακολούθησα ήταν ο ύπνος μαζί μας στο κρεβάτι. Η αλήθεια είναι πως χάρηκα που δεν το τήρησα αφού για τον πρώτο καιρό την θέλω μαζί μας. Νιώθουμε εμείς καλύτερα και το ίδιο νιώθει και το παιδί.

 

Συμπλήρωσε τη φράση «Για εμένα είσαι μπαμπάς σημαίνει…»

 

Σου δείχνω ότι είμαι εδώ για σένα αλλά σε εφοδιάζω με τα απαραίτητα έτσι ώστε να αντέξεις και μόνη σου πολλά πράγματα.

 

Αν παρακολουθήσει κάποιος την επαγγελματική σου πορεία δεν φαίνεται να έχεις ασχοληθεί με παιδιά σε κάποια από τις δραστηριότητές σου, αν και συχνά υπάρχει το στοιχείο της παιδικότητας σε κάποιες από αυτές. Θα ήταν κάτι που θα σε ενδιέφερε μελλοντικά;

 

Βεβαίως, είναι κάτι που ίσως θα σκεφτόμουν να το δω επαγγελματικά είτε αφορά μια παραγωγή, κάποια εκδήλωση ή ακόμη και επιχειρηματική κίνηση.

Πέρυσι βρέθηκα στο TedxKids σαν ομιλητής σχετικά με τα βιντεοπαιχνίδια και το διαδίκτυο, γεγονός που με χαροποίησε πολύ. Νομίζω ότι έχω φτάσει σε ένα επίπεδο στο οποίο μπορώ να δώσω λίγη γνώση από την εμπειρία μου σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο μπορούν τα παιδιά να είναι πιο ανεξάρτητα και να μην τα περιμένουν όλα έτοιμα.

 

Οι σκέψεις σου γύρω από μια τέτοια κίνηση ξεκίνησε με αφορμή τη γέννηση της κόρης σου;

 

Ξεκίνησε πιο πριν. Τα τελευταία χρόνια έχω μια εσωτερική αναζήτηση, ψάχνω, διαβάζω και γενικά προσπαθώ να εξελίσσομαι σαν άνθρωπος. Με συναρπάζει το γεγονός ότι ο εγκέφαλος των παιδιών μπορεί να ρουφήξει πολύ εύκολα τόση πληροφορία επομένως είναι τέλειο να μπορείς να τους δώσεις το ερέθισμα για να το δουλέψουν μόνα τους.

 

Είσαι ένας άνθρωπος ο οποίος ψάχνεται και διαβάζει. Το ίδιο έγινε και πριν την έλευση της μικρής;

 

Διάβασα και διαβάζω πολλά, περισσότερα για την ψυχοσύνθεση του παιδιού και τα μηνύματα και τις ιδέες που του μεταδίδεις, όχι για τα πρακτικά καθημερινά ζητήματα. Πρόκειται μάλιστα για ένα κομμάτι στο οποίο έχω δεχτεί πολλές αντιδράσεις μέσω social media εκφράζοντας την άποψή μου ή κοινοποιώντας κάποια αναγνώσματα που μου τράβηξαν την προσοχή. Το ίδιο έχει συμβεί και όταν έχω βρεθεί σε οικογένειες με αγνώστους και εκφράζω κάποια “παράδοξη” στα αυτιά των γονέων άποψη. Γενικά διαβάζω και φιλτράρω, δεν είμαι από αυτούς  που δαιμονοποιούν γι’ αυτό σε όλες τις αντιδράσεις που δέχομαι απαντώ με λογικά επιχειρήματα.

 

Σάββας Πούμπουρας: "Για εμένα είμαι μπαμπάς σημαίνει είμαι εδώ για σένα ..."

 

Θυμάσαι κάποια φάρσα που να σου έχουν κάνει και να σου έχει μείνει έντονα στη μνήμη;

 

Εγώ έχω περάσει λίγο πιο σκληρές φάρσες κατά την παιδική μου ηλικία. Τα παιδιά τότε μεγαλώναμε πιο άγρια. Θυμάμαι π.χ. τα μεγαλύτερα ξαδέρφια μου να με έχουν βάλει σε ένα βαρέλι και να με  κυλάνε από έναν γκρεμό.

 

Στην καθημερινότητά σου κάνεις φάρσες;

 

Κάνω που και που πειράγματα, όχι φάρσες. Είμαι ο τύπος που θα πάω στον άγνωστο στο σούπερ μάρκετ να συμπληρώσω με ένα περιπαικτικό σχόλιο κάποια ατάκα του που μπορεί να άκουσα. Ωστόσο έχω πάντα έτοιμο κάποιο σενάριο για φάρσα όποια στιγμή και αν χρειαστεί.

 

Στην γυναίκα σου έχεις κάνει φάρσες;

 

Έχω κάνει αν και προτιμάει να μην της κάνω. Μπήκε μια μέρα μέσα στο σπίτι και με βρήκε ξαπλωμένο και ακίνητο, με τα πόδια έξω απ’ το μπάνιο και ο υπόλοιπος μέσα. Νόμιζε ότι κάτι έχω πάθει. Η αλήθεια είναι ότι πλέον είναι υποψιασμένη.

 

Ευχαριστούμε πολύ τον Σάββα Πούμπουρα για την συζήτηση

 

Αν θες να δεις κι άλλες συνεντεύξεις του KIDOT mou μπες εδώ

Ακολούθησε το KIDOT mou σε Facebook και Instagram

Εγγραφείτε στο Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter

Μείνετε ενημερωμένοι για οτιδήποτε έχει να κάνει με την οικογένεια, το παιδί και το KIDOT Festival.

Έχετε εγγραφεί επιτυχώς! Σας ευχαριστούμε πολύ!