Ονομάζομαι Σοφία Γεωργιάδου και είμαι μαμά του 3χρονου Γιώργου. Εργάζομαι ως μάχιμος δικηγόρος τα τελευταία 12 έτη στην πόλη της Θεσσαλονίκης και παλεύω για να συνδυάσω την απαιτητική καθημερινότητα του ελεύθερου επαγγελματία με την γλυκιά μητρότητα και την οικογένεια. Σύμμαχός μου στην προσπάθειά μου αυτή είναι πάντα ο άντρας μου και η οικογένειά μου. Χάρη σ΄αυτούς μπορώ να δημιουργώ επαγγελματικά, να αγωνίζομαι και να εξελίσσομαι ως επαγγελματίας, ενώ την ίδια στιγμή χαίρομαι τις μικρές και μεγάλες οικογενειακές στιγμές. Και τι δύναμη παίρνω από το καθαρό και ανέμελο γέλιο του μικρού μου παιδιού…

Στα ενδιαφέροντά μου, πέρα από την νομική επιστήμη, είχε πάντα σημαίνοντα ρόλο το θέατρο και η λογοτεχνία. Πώς θα ήταν η ζωή μας άλλωστε χωρίς την Τέχνη; Άχρωμη και κούφια, ενώ με την Τέχνη όλα γεμίζουν φως, αισιοδοξία, προοπτική και νέα διάσταση.

 

 

Όταν ήμουν μικρή ήθελα να γίνω…

 

ΗΘΟΠΟΙΟΣ!! Έτσι θα ζωντάνευα φανταστικά πρόσωπα και καταστάσεις, θα έβλεπα τη ζωή μέσα από τα μάτια άλλου προσώπου και θα προσπαθούσα να την καταλάβω…

 

Τελικά όμως έγινες δικηγόρος. Γιατί ;

 

Δεν το σκέφτηκα ποτέ σε βάθος. Ήρθε αυτόματα… Ίσως τελικά τα βαθύτερα αίτια της επιλογής μου είναι πάλι η ανάγκη κατανόησης του συνανθρώπου μου, η διάθεση να τον βοηθήσω και εν τέλει να συμβάλλω δυναμικά στην εξέλιξη της κοινωνίας. Όλα αυτά προσφέρει το επάγγελμα του δικηγόρου. Δυναμική παρέμβαση στις ανθρώπινες σχέσεις με σκοπό την επίλυση προβλημάτων που γεννά η καθημερινότητα και η κοινωνία.

 

Οι δεξιότητες τις οποίες θεωρώ απαραίτητες για να ακολουθήσει κάποιος το συγκεκριμένο επάγγελμα είναι…

 

Η γνωστή συνταγή επιτυχίας. Γερά νεύρα, επιμονή, εργατικότητα. Α! Και να θυμόμαστε το πάντα διαχρονικό γνωμικό «Γηράσκω δ’ αεί πολλά διδασκόμενος».

 

Στην Ελλάδα από νομικής άποψης η εργαζόμενη μητέρα προστατεύεται …

 

Όχι επαρκώς, δυστυχώς.. Εργαζόμενες μητέρες στον ιδιωτικό ή τον δημόσιο τομέα βιώνουν τις δικές τους δυσκολίες εξαιτίας της ανύπαρκτης ή της μικρής κρατικής στήριξης. Ειδικά δε για τις εργαζόμενες μητέρες στον ιδιωτικό τομέα, υπάρχει πλήρης απουσία νομοθετικού πλαισίου προστασίας τους. Φυσικά αυτό αντανακλάται και στην κοινωνία μας. Η υπογεννητικότητα είναι μόνο μια μορφή αντίδρασης των νέων ζευγαριών στην παντελή κρατική αδιαφορία έναντι των εργαζόμενων μητέρων και νέων γενικότερα.

 

Εκτός από δικηγόρος είμαι και μητέρα. Καταφέρνω να συνδυάσω τις δύο μου ιδιότητες χάρη…

 

Στην αισιοδοξία και την πολύτιμη βοήθεια που μου χαρίζει η οικογένειά μου. Παίρνω δύναμη από την ανέφελη πραγματικότητα που βιώνω μέσα από τα μάτια του μικρού παιδιού μου, το γέλιο του και την αγκαλιά του. Κυρίως, όμως, η αμέριστη συμπαράσταση του συζύγου μου, πρακτική και συναισθηματική, είναι αυτή που με βοηθάει να συνεχίσω. Ειλικρινά, δεν θα τα κατάφερνα χωρίς εκείνον…Όταν έπειτα, έρχεται και η αναγνώριση της συνεισφοράς και του έργου σου, από τον εκάστοτε πελάτη, εκεί βιώνεις την δικαίωση και συναισθάνεσαι ότι οδεύεις σε καλό δρόμο.

 

Οι πρώτες λέξεις που μου έρχονται στο μυαλό όταν σκέφτομαι την οικογένειά μου είναι …

 

Αγκαλιές, φιλιά, γέλιο, χαρά, προστασία, ΣΥΝΕΧΗΣ ΠΡΟΚΛΗΣΗ!

 

Σαν μητέρα εργαζόμενη αντιμετωπίζω καθημερινά …

 

Την ανυπαρξία κρατικής υποστήριξης. Η δικηγορία, όπως και κάθε ελεύθερο επάγγελμα απαιτεί να της αφιερώσεις χρόνο, μόχθο και προσωπική εργασία. Όταν την ίδια στιγμή, αισθάνεσαι το κράτος περισσότερο αντίπαλό σου παρά βοηθό σου στην δύσκολη καθημερινότητα, είναι ευνόητο ότι κουράζεσαι ψυχικά και κατ΄επέκταση κλονίζεται και η συνεισφορά σου στην οικογένειά σου.

 

Θεωρώ ότι η εντύπωση που έχουν οι περισσότεροι για τις εργαζόμενες μητέρες είναι …

 

Πλέον σήμερα η αληθής. Η κοινωνία δεν αμφισβητεί, θέλω να πιστεύω, το δικαίωμα μιας γυναίκας στην εργασία και την μητρότητα. Μάλιστα, ο σύγχρονος τρόπος ζωής αναγκαστικά «επιβάλλει» τον συνδυασμό των δύο ιδιοτήτων που ο όρος «εργαζόμενη μητέρα» εμπεριέχει και συνοψίζει, ώστε να δύναται κάνεις να συμβαδίζει με τις προσταγές και τις απαιτήσεις του σύγχρονου κόσμου. Άλλο είναι το ζήτημα κατά πόσο εύκολα συνδυάζεται η μητρότητα με την εργασία… Το παν είναι να διατηρήσεις τις αναγκαίες ισορροπίες, ώστε ανατρέχοντας, κάποια στιγμή, στο παρελθόν, να πεις «έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα! Και κυρίως, δεν εγκατέλειψα!».

 

Στον επαγγελματικό μου κύκλο δεν έχω αμφισβητηθεί όσον αφορά …

 

Τον συνδυασμό της μητρότητας και της οικογένειας με την εργασία μου και δη με την μάχιμη δικηγορία. Θα απαντούσα βέβαια, δυστυχώς, θετικά, στην ερώτηση εάν διαπίστωσα διάκριση λόγω φύλου ή ηλικίας, έναντι συναδέλφου άνδρα ή μεγαλύτερου ηλικιακά… Πλέον σταμάτησε να με πειράζει… Αν πιστεύεις στον εαυτό σου και τις δυνατότητές σου, τότε αυτήν την εικόνα «επιβάλεις» για εσένα και στον εκάστοτε συνομιλητή σου. Αλλάζεις την οπτική του για εσένα. Βέβαια αυτό θέλει κόπο, να αποδείξεις την αξία σου και να επιβληθείς. Σε μια πιο ώριμη κοινωνία αυτό θα ήταν ευκολότερο, καθότι θα ήταν απαλλαγμένη από τέτοια στερεότυπα. Αλλά την κοινωνία την διαμορφώνουμε εμείς. Οπότε οφείλουμε να συνεχίσουμε τον αγώνα..

 

Όταν έγινες μητέρα σκέφτηκες να εγκαταλείψεις την καριέρα σου;

 

Όχι φυσικά! Η μητρότητα με εξέλισσε ως άνθρωπο, αναβάθμισε τις αξίες μου και έθεσε νέους στόχους ζωής. Είναι κλισέ, αλλά τελικά τυγχάνει εφαρμογής και σ΄ εμένα: Μου έδωσε νέο σκοπό ζωής! Την διάπλαση, την διαμόρφωση και την εξέλιξη ενός νέου ανθρώπου… Η καριέρα μου, αντιστοίχως, αναπληρώνει μέσα μου άλλες ανάγκες. Την ανάγκη για δημιουργία έργου με άμεσο αντίκτυπο στο κοινωνικό σύνολο, την χαρά της πρακτικής εφαρμογής θεωρητικών αξιών και αρχών, την πνευματική μου ανέλιξη και αναντίρρητα τον βιοπορισμό μου. Αμφότερες οι δύο ιδιότητες συμβάλλουν στην κοινωνική μου ανέλιξη. Είναι άλλο το ζήτημα πόσο εύκολος είναι ο συνδυασμός τους.. Εδώ ομολογώ ότι αγωνίζομαι για να ανταποκριθώ καθημερινά σε όλα. Αλλά κάθε τι που αξίζει δεν είναι τελικά και δύσκολο;

 

Μία συμβουλή μου προς τις άλλες εργαζόμενες μητέρες είναι …

 

Συμβουλεύστε με κι εμένα, πώς τα καταφέρνετε με 2-3-4 παιδιά; Δεν φτάνει το 24ωρο..

 

Αυτό που με αγχώνει κυρίως όσον αφορά τον γιο μου είναι..

 

Νωρίς δεν είναι ακόμα για να αγχώνομαι; Προς το παρόν χαίρομαι μαζί του το παιχνίδι, την ανεμελιά, την φαντασία και την δημιουργικότητα… Μικρό παιδί, μικρά προβλήματα λένε..

 

Οι αξίες που προσπαθώ να μεταδώσω στο παιδί μου είναι …

 

Να πιστεύει στον εαυτό του. Να προσπαθεί και να εξελίσσεται, να χαίρεται τη στιγμή και να ονειρεύεται…

 

Μια αγαπημένη συνήθεια της οικογένειάς μου είναι …

 

Μα φυσικά βόλτα στην Ν. Παραλία Θεσσαλονίκης. Ποδήλατα και μετά παιδική χαρά! Τι πιο όμορφο και χαλαρωτικό;

 

Η αγαπημένη ώρα της ημέρας μου είναι …

 

Όταν παραλαμβάνω κάθε μεσημέρι τον μικρό μου από το σχολείο! Η αγκαλιά του και το ζωντανό βλέμμα του, σβήνει όλες τις δυσκολίες της ημέρας! Ώρα για παιχνίδι!!

 

Μια ευχή που θα ήθελα να κάνω για το μέλλον είναι …

 

Να βλέπω το παιδί μου να μεγαλώνει, υγιές και ευτυχισμένο! Μόνο αυτό έρχεται πρώτο και ουσιαστικό και ηρεμεί την καρδιά μου και την ματιά μου…

 

Ευχαριστούμε την Σοφία Γεωργιάδου για την “παρουσία” της στο KIDOT mou.

Share This